Terapia Dorosłych Dzieci Alkoholików (DDA)

DDA – co to jest? Rozwinięcie tego skrótu to Dorosłe Dzieci Alkoholików i jak już sama nazwa wskazuje, chodzi o osoby, które były wychowywane przez rodzica, bądź rodziców z problemem alkoholowym. Takie osoby wciąż tkwią jedną nogą w dzieciństwie, są uwięzieni w przeszłości, gdzie potrzeba miłości i bezpieczeństwa ze strony rodziców nie została zaspokojona. Jak pisze Tommy Hellsten w książce „Wsparcie dla dorosłych dzieci alkoholików”, wraz z wypartymi emocjami i potrzebami „pod dywan wędrują pozostałe cechy dziecięcej natury, takie jak czystość, prostota, duchowość, ufność, kreatywność, poczucie wspólnoty czy umiejętność fascynacji i podziwu”. Jest za czym tęsknić, o co zabiegać.

Dlatego ważne jest, aby osoby pochodzące z rodzin alkoholowych mogły zauważyć, że ich myśli, uczucia i zachowania ciągle jeszcze tkwią w dzieciństwie, ciągle są uwięzieni w przeszłości, która ma swój wpływ na teraźniejszość. Wobec tego pora zając się teraźniejszością, aby wyrwać się z przeszłości. Pierwszy etap uzdrawiania DDA rozpoczyna się, gdy uda się takiej osobie złamać zakaz „nic nie mówić”. Kiedy przebije się przez pierwszą warstwę wstydu i zacznie dzielić się swoim doświadczeniem. Teraz właśnie jest czas na podjęcie decyzji o terapii.

Przebieg terapii w sesjach terapeutyczno-rozwojowych dla DDA można podzielić na trzy fazy. W fazie pierwszej pacjenci dowiadują się jak funkcjonuje rodzina alkoholowa, co się dzieje z dziećmi w niej wychowywanymi i w jaki sposób doświadczenia z dzieciństwa są przenoszone w dorosłe życie. Każdy ma okazję indywidualnie prześledzić jak to było u niego, które z jego aktualnych problemów wywodzą się z przeszłości i w jaki sposób powstały. Można by nazwać tę fazę edukacyjno-diagnostyczną, gdyby nie fakt, że już w tym momencie bardzo szybko rozwija się proces terapeutyczny – uzyskana wiedza odniesiona do własnej osoby pozwala zrozumieć i uporządkować dotychczasowe przeżycia, wywołuje chęć dzielenia się nimi i budzi skrywane dotychczas uczucia.

Następnym etapem pracy jest głęboka praca psychoterapeutyczna. Jej szczegółowa tematyka zależy od pojawiających się indywidualnych problemów, aczkolwiek zwykle są to sprawy związane z rozliczaniem przeszłości. Powracają doznane krzywdy i niezaspokojone potrzeby, duchy ważnych osób z przeszłości, a pacjenci starają się spojrzeć na nie i uporać się z nimi z pozycji osoby dorosłej.

Wreszcie nadchodzi moment, kiedy można już zostawić za sobą dzieciństwo i skupić się w pełni na aktualnym życiu. To ostatni, trzeci etap terapii nazywany przez nas porządkowaniem obecnego życia. Każdy pacjent ma okazję do przyjrzenia się dokładnie różnym obszarom własnego funkcjonowania pod kątem tego, co mu się w nim podoba, a co nie. Następnie pacjenci układają swój własny plan rozwinięcia tego, co im się we własnym życiu podoba oraz zmiany tego, z czego są niezadowoleni. Oznacza to uporządkowanie tego, co robię, wyznaczenie granic między czasem na pracę, a czasem spędzanym z bliskimi i czasem dla siebie. Wiele dorosłych dzieci alkoholików zaczyna wprowadzanie zmian w swoim życiu od zastanowienia się, kim jestem, a kim chciałbym być i jakim chciałbym być, co jest dla mnie naprawdę ważne w życiu.

Cały proces terapeutyczny opiera się głównie na psychoterapii indywidualnej, jednak w przypadku gotowości pacjentów tworzymy grupy terapeutyczne. Grupy mają charakter zamknięty, tj. ta sama grupa osób od początku do końca są razem w terapii i nie ma możliwości przyjmowania nowych uczestników.